EN
„Teksty Drugie. Teoria literatury, krytyka, interpretacja” to dwumiesięcznik literaturoznawczy wydawany od 1990 przez Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk we współpracy ze Stowarzyszeniem Pro Cultura Litteraria
EN

Artykuły: Szymon Wróbel

Od ateizmu pojęcia do ateizmu bez pojęcia

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2018 / 2

W tekście autor próbuje przemyśleć „ateizm pojęcia” rodzący – jego zdaniem – „kult pojęcia”. Autor stawia pytanie, czy „ateizm pojęcia” nie jest pozostałością po myśleniu teistycznym, które należy przezwyciężyć. Stawia także pytanie, czy możliwy jest „ateizm poza pojęciem”. To jednak zmusza go do zastanowienia się nad samą ideą pojęcia. Autor ma świadomość, że „pojęcie” nie jest „poza życiem”, ale jest jednym z „trybów życia”. Dlatego autor „ateizm pojęcia” nie przeciwstawia „ateizmowi bez pojęcia”, o ile „pojęcie” nie przeciwstawia się „życiu”. „Ateizm bez pojęcia” jest raczej praktyką ateistyczną i dotyczy „stylu życia”, a nie treści „przekonań” lub „postaci pojęciowych”. W ateistycznym świecie czas nie jest uruchomieniem potencjalnych możliwości, to nie realność czasu tworzy realność zdarzeń, ale same wydarzenia pozwalają wyłonić się biegowi czasu. Tak rozumianym kosmosem nie rządzi żadna pozaczasowa zasada, jest on zdany na czystą immanencję swej poza-prawości i bez-pojęciowości.
Słowa kluczowe: ateizm pojęcia, faktysze, fetysze, idolatria, maniera. pojęcie ateizmu, praktyka

Co to jest historia filozofii?

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2015 / 2

W prezentowanym eseju autor zadaje proste pytanie: co to jest historia filozofii? Autor odrzuca cztery zastane historycznie odpowiedzi: (1) historia filozofii nie jest opowieścią na temat o wielkich problemów (pytań) ludzkiego rozumu, (2) ani historią intelektualnych systemów, (3) ani też historią „wielkich nazwisk” (filozofów), (4) ani nawet historią pojęć, które stanowią „esencję” projektu filozoficznego. Autor broni twierdzenia, zgodnie z którym historia filozofii jest rodzajem teatralnego spektaklu, w którym filozof buduje swój osobisty dramat z martwych filozofów, poszukując swej linii genealogicznej.

Refleksyjność aporetyczna. Na marginesach książki Roberta Piłata Aporie samowiedzy

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2014 / 6

recenzja: Robert Piłat, Aporie samowiedzy, Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2013.

Pragnienie niezróżnicowania. Na marginesach książki Piotra Orlika Wobec indyferencji

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2014 / 3

Recenzja: Piotr Orlik, Wobec indyferencji. O  możliwości konstytuowania całości poindyferencjalnej. Tom I. Pirron i Hölderlin na ścieżkach indyferencji (aspekt wolności), Wydawnictwo im. Adama Mickiewicza, Wydawnictwo Naukowe Instytutu Filozofii,  Poznań 2013.

Udomowienie zwierząt: opis pewnego zakłócenia

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2013 / 6

W tekście autor, czytając głównie teksty Freuda, Lévi-Straussa i Kafki, zadaje pytanie, czy człowieczeństwo spotęgowane pokrewieństwem, a nawet kontaminacją, z innymi gatunkami, byłoby człowieczeństwem chorym, ułomnym i źle wyselekcjonowanym, czy też może byłoby to człowieczeństwo aktywne i awanturnicze, szukające przygody, pozbawione śladów resentymentu wobec innych istot żywych, a w rezultacie jedyne możliwe do zaakceptowania w współczesnym świecie? Gatunki monoindywidualne (wyrażenie sformułowane przez Lévi-Straussa) rozważane przez autora na przykładach klinicznych – Hans Freuda, mały Arpad Sándora Ferencziego oraz literackich – Gregor Samsa Kafki, a także tych zapożyczonych z kultury masowej – Spider-Man i Batman – mają zobrazować działanie procesu domestykacji zwierzęcia jak i dedomestykacji człowieka oraz ich konsekwencje dla wytyczania niepewnej granicy między człowiekiem i zwierzęciem w świecie współczesnym.

Efekt interpelacji

Indeks autorów: Szymon Wróbel
Numer: 2012 / 3

Tezą główną tekstu jest twierdzenie, że opisany przez Louisa Althussera proces interpelacji nigdy nie jest pełen, nigdy nie ma jasnego końca. Podmiot nigdy nie kończy procesu domknięcia swojej decyzji identyfikacyjnej. Więcej, autor twierdzi, że zakończenie tego procesu, byłoby dla podmiotowości zagrażające i zgubne. Odwracając teorię aparatów ideologicznych Althussera do góry nogami, autor zadaje pytanie: kim jest podmiot niezinterpelowany, podmiot pęknięty, który pozostaje w nierozstrzygniętym dylemacie tożsamościowym i niejako pozbawiony ostatecznej decyzji o domknięciu swej tożsamości?

Korzystając ze strony wyrażacie Państwo zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies. W każdej chwili możecie Państwo zmienić ustawienia cookies a także dowiedzieć się na ich temat więcej. Kliknij tutaj Nie pokazuj więcej tej informacji