EN
„Teksty Drugie. Teoria literatury, krytyka, interpretacja” to dwumiesięcznik literaturoznawczy wydawany od 1990 przez Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk we współpracy ze Stowarzyszeniem Pro Cultura Litteraria
EN

Artykuły: Michał Paweł Markowski

Lewica akademicka: między hipokryzją i iluzją

Numer: 2014 / 1

Odpowiedź na polemikę Jana Sowy z tezami Polityki wrażliwości.

Między nerwicą i psychozą: rzeczywistości Rolanda Barthes’a

Numer: 2012 / 4

Artykuł jest próbą uporządkowania skomplikowanego stosunku Rolanda Barthesa do rzeczywistości: od myślenia o niej w kategoriach strukturalistycznych do traktowania jej na sposób bardziej egzystencjalny. Niejednoznaczne poglądy Barthesa umieszczone są w kontekście teorii Freuda dotyczącej nerwic i psychoz, która jednocześnie tworzy szerokie ramy dla rozumienia nowoczesności. Z tego względu, stanowisko Barthesa, rozpiętego między nerwicowym i psychotycznym odniesieniem do rzeczywistości potraktowane jest jako emblemat postawy nowoczesnej.

Humanistyka: niedokończony projekt

Numer: 2011 / 6

Omawiając cztery współczesne wizje humanistyki (Marquard, Nussbaum, Rorty, and Fish), autor opowiada się za stanowiskiem, które zakłada, iż nauki humanistyczne mają polityczny wpływ na społeczeństwo, wbrew konstatacjom liberalnych zwolenników wolnego rynku. Głównym celem humanistyki jest, według autora, przemiana wyobraźni społecznej przy pomocy rozlicznych słowników, wykorzystywanych do opisu ludzkiego doświadczenia.

Przed prawem. Interpretacja, literatura, krytyka

O etycznym charakterze interpretacji, pojmowanej jako negocjacja pomiędzy dwoma niemożliwościami: (1) podporządkowania się wyłącznie prawu i (2) stworzenia całkowicie prywatnej narracji

Wrażliwość, interpretacja, literatura

Sprzeciwiając się „obiektywistycznemu” modelowi nauki, Autor proponuje, by humanistykę pojmować jako „kształcenie wrażliwości” – jako przedpoznawczą sferę obcowania ze światem, ściśle związaną z interpretacją.

Antropologia i literatura

Numer: 2007 / 6

Autor dowodzi, iż tym, co łączy dyskurs antropologiczny z literackim, jest zanurzenie w egzystencji pojmowanej jako sfera pośrednia między nagim życiem i wiedzą konceptualną

Antropologia, humanizm, interpretacja

Numer: 2005 / 5

Analizując związki antropologii z interpretacją, Autor dowodzi, iż zarówno podmiot, jak i prawda są efektem, a nie przyczyną doświadczenia, nierozdzielnego od sterującego nim kulturowego kontekstu i sfery społecznych negocjacji

Reprezentacja i ekonomia

Numer: 2004 / 4

Autor analizuje kwestię reprezentacji na tle relacji międzyznakowych, traktując ją jako kategorię ekonomiczną, dotyczącą każdej wymiany w obrębie kultury: rzeczy na znaki, signifiants na signifiés, znaków na inne znaki, znaczenia na inne znaczenia

Nieswój po swoje

Numer: 2002 / 4

Polemika z: Tomasz Kunz Swój do swego po swoje? (Kilka uwag do tekstu Michała Pawła Markowskiego)

Interpretacja i literatura

Numer: 2001 / 5

Autor postuluje absolutną swobodę wyboru między rozmaitymi odczytaniami w akcie interpretacji, kreśląc różnicę między egzegezą a użyciem tekstu

O pisaniu. Fragmenty

Numer: 1998 / 4

O czym, po co, dla kogo, kiedy i dokąd się pisze

Postęp?

Numer: 1997 / 6

Korekta przypisu z artykułu Granice anarchizmu interpretacyjnego Andrzeja Szahaja (w tym samym numerze) a zarazem przykład praktyki interpretacyjnej korektora

Kolekcja: między autonomią i reprezentacją

Numer: 1997 / 4

Recenzja. Krzysztof Pomian, Zbieracze i osobliwości. Paryż-Wenecja. XVI-XVIII wiek, przeł. A. Pieńkos, Warszawa 1996

Nietzsche i hermeneutyka

Numer: 1996 / 1

Miejsce Nietzscheańskiej filozofii interpretacji w hermeneutycznej tradycji i… poza nią

Fou & Co., czyli nieznośna lekkość szaleństwa

Numer: 1995 / 5

Recenzja. Tadeusz Komendant, Władze dyskursu. Michel Foucault w poszukiwaniu siebie, Warszawa 1994

Jak (nie) pisać o dekonstrukcji?

Numer: 1994 / 2

Recenzja. Tadeusz Rachwał, Tadeusz Sławek: Maszyna do pisania. O dekonstruktywistycznej teorii literatury Jacquesa Derridy, Warszawa 1992

Miłosz: dylematy autoprezentacji

Autoprezentacja jako nieprzekraczalny mityczny horyzont własnego myślenia w późnej twórczości Czesława Miłosza

Między fragmentem a powieścią, czyli za co kocham Rolanda Barthes'a

Numer: 1990 / 2

Rozważania nad teorią literatury Barthes’a – jej paradoksalnością i głębszym znaczeniem

Korzystając ze strony wyrażacie Państwo zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies. W każdej chwili możecie Państwo zmienić ustawienia cookies a także dowiedzieć się na ich temat więcej. Kliknij tutaj Nie pokazuj więcej tej informacji